3 Toen de wijn bijna op was, zei de moeder van Jezus tegen hem: ‘Ze hebben geen wijn meer.’ 4 ‘Wat wilt u van me?’ zei Jezus. ‘Mijn tijd is nog niet gekomen.’
Johannes 2

 

De liefde van God is creatief. Zij schept uit donker licht, uit dood leven, uit pijn vreugde. De liefde van God is wezenlijk anders dan de liefde van de mens. De liefde van de mens ontbrandt aan de schoonheid van de ander, Gods liefde schept de schoonheid. Wat God lief heeft schept Hij. De liefde is opbouwend, constructief, máákt de ander.

 

De liefde wil altijd verhogen. God wil de mens groot maken. In de termen van de liefde gesproken: Hij wil ons versieren. Dat is mooier maken dan wij uit onszelf zijn. Hij wil ons verhogen uit onze gevallenheid, Daarom, omdat Hij ons wil verhogen, daalt Hij zelf af. Daalt Hij in Christus, in zijn liefde, af in de diepte. Is Hij solidair met ons.  Christus daalt af in onze zonde om ons  te verheffen zonder zonde. Ons te máken: stralend, als een bruid voor haar man versierd.

Want de bruiloft des Lams is gekomen en zijn vrouw heeft zich gereedgemaakt; 8 en haar is gegeven zich met blinkend en smetteloos fijn linnen te kleden, want dit fijne linnen zijn de rechtvaardige daden der heiligen. (Openbaring 19)

 

Eigenlijk gebeurt het onverwachte. Het onverwachte van Gods wegen, het creatieve. Mijn wegen zijn niet uw wegen en Mijn gedachten zijn niet uw gedachten (Jesaja 55).  Dat heeft te maken met zijn liefde. Liefde is scheppend.  Waar liefde is is altijd een mogelijkheid. Waar Gods liefde is is altijd een verder. Wat zijn liefde Hem gebiedt ontzegt Hem zijn vermogen niet.

Delen

Spreekt dit u aan? Deel het dan via de social media.